2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- Hükme dayanak yapılan, tek delil konumundaki tanık İsmail NAMLİ'nin, 25.03.2008 tarihli duruşmadaki ifadesinde yakınanın, sanığa kartlarını geri almak istiyorsa dilekçe ile müracaat edebileceğini belirtmesi üzerine sanığın yakınana “ben dilekçe filan vermem lan” dediği yönündeki ifadesi ile 05.10.2007 tarihli kolluk ifadesinde sanığın, “kart sende, vereceksin” dediğini belirtir ifadesi arasındaki çelişki giderilmeden, hangi ifadesine neden üstünlük tanındığı kararda tartışılıp gösterilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, II- Kabule göre de;

1.Sanığın üzerine atılı hakaret suçunu alenen işlemiş olmasına rağmen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

2.25.03.2008 tarihli duruşma tutanağının, hakim tarafından imzalanmaması suretiyle, 5271 sayılı CMK.nun 219.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 06/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.