2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenmiş, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi uyarınca, sanık hakkında hükmolunan para cezasının ödenmesi için mehil verilebileceği gibi bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine karar verilebileceği şeklindeki düzenlemeye göre, mahkemenin mehil verme ya da taksitle ödeme seçeneklerinden yalnızca birine karar verebileceği gözetilmeden para cezasının ödenmesi konusunda hem süre verilmesi ve hem de taksit yapılmasına karar verilmesi ve 5237 sayılı TCK.nun 125/3a.maddesindeki seçenek yaptırımlardan hapis cezası tercih edildiği halde aynı kanunun 50/2. maddesi uyarınca bu cezanın para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, Sanığa ek savunma hakkı verilmeden 5237 Sayılı TCK.nun 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 226.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.