2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY.nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerlerin esas alınması gerektiği, somut olayda suçun işleniş şekli ve özellikleri ile sanığın kastı dikkate alındığında sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesi uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Suç tarihinde kayden sabıkasız olan sanık hakkında, “başka suçtan hükümlü olduğu” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile 5237 sayılı TCK.nun 50, 51 ve 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.