2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu; oluşa ve dosya içeriğine göre; hükümlünün gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde yakınanlara ait eve, muhkem kapı kilitlerini kırıp girerek, pek fahiş miktarda olduğu anlaşılan eşyaları çalarak hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 116/1, 119/1-c maddesine uyan birden fazla kişi ile konut dokunulmazlığını bozmak ve şikayetin mevcut olması karşısında aynı Yasanın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1.Gündüzleyin işlenen konut dokunulmazlığını bozmak suçuna uyan TCK.nun 116/1. maddesinde cezanın alt haddinin 6 aydan az olamayacağı gözetilmeyerek, konut dokunulmazlığını bozmak suçundan TCK.nun 116/1. maddesi uyarınca temel cezanın her iki yakınana yönelik olarak 4 ay hapis cezası olarak eksik belirlenmesi,

2.Hükümlünün her iki yakınana yönelik “konut dokunulmazlığını bozmak” suçunu temyiz incelemesi dışındaki diğer hükümlü ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında, konut dokunulmazlığını bozmak suçundan ceza tayin olunurken 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

3.Hükümlü hakkında her iki yakınana yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 2 yıllık hapis cezasından, aynı Yasa'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması neticesinde 1 yıl 8 ay yerine, 1 yıl 10 hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

4.Her iki yakınana yönelik, her bir suç için tayin olunan cezaların içtima olunarak (toplanarak) hüküm kurulmasına yasal olanak bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkındaki verilen aynı neviden hapis cezalarının 5271 sayılı İnfaz Yasası gereğince içtima ettirilerek sanığın neticeten 2 yıl 32 ay 40 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

5.5237 sayılı TCK.nun 151/1. maddesine uyan mala zarar vermek suçu suç tarihi itibari ile uzlaşmaya tabi suçlardan olup 5271 sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca mala zarar vermek suçundan yakınanlara ve hükümlüye uzlaşma önerisinde bulunularak, bu suç yönünden uzlaşmanın gerçekleşmesi halinde 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 53. maddelerine göre kurulacak hükmün hükümlü lehine olacağı, uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise, dosya içeriğine göre hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun sırasıyla 493/1, 522/1 (pek fahiş) ve 5237 sayılı TCK.nun sırasıyla 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 151/1, maddeleri uyarınca uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, her iki Yasaya göre doğru ceza miktarları ile belirlenecek sonuç cezalar karşılaştırılıp lehe olan yasaya göre uygulama yapılarak hüküm kurulması gerekirken, eksik ve hatalı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.