2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Konut dokunulmazlığının ihlali suçu ile korunan hukuki yararın kişilerin mülkiyet hakkı ya da bu yer üzerindeki kullanma hakkı olmayıp kişi özgürlüğü olduğu, bu bağlamda konutun kişilerin bireysel ya da toplu olarak yasal bir şekilde devamlı ya da geçici olarak yaşamsal faaliyetlerini kısmen veya tamamen özgürce yerine getirip, kişisel özgürlüğü ve güvenini korumak için kontrol ve denetim hakkını kullanabildiği, kullanımına açıkça özgülenmiş olduğu anlaşılan yer olduğu, somut olayda katılanın suça konu evde fiilen oturmadığı, geçici veya sürekli konut olarak kullanmadığı ve kiracısı çıktıktan sonra boş kalan eve sanığın yerleşerek kullanması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 154. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışıp değerlendirme görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 01/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.