2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma ilamından sonra sanık H.. A.. hakkında 24.02.2009 tarihli ikinci ek iddianame ile hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı, iddianamenin suç kısmında hırsızlık malını bilerek kabul etmek yazılı olsa da iddianame içeriği ve sevk maddelerine göre hırsızlık suçundan kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bir nolu bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Bozma ilamının sanıklar aleyhine olması karşısında; sanık M.. K..'ın bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurularak 1412 sayılı CMUK'nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

2.Sanıklar hakkında verilen cezadan 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılırken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda arttırım yapılması,

3.Mağdurun çalınan cep telefonunun H. F. yakalanıp incelenmesinde sanık H.. A..'la sık sık görüştüğünün belirlendiği, polisin sanık H.. A..'ı cep telefonundan arayarak H. F. kendisine eşya bırakıp bırakmadığını sorması üzerine sanığın bıraktığını söyleyerek eşyaların yerini gösterip mağdura iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; mağdurdan, 5237 sayılı Yasanın 168. maddesinin 4.fıkrası uyarınca kısmi iade nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4.16.10.2006 tarihli ilk mahkumiyet hükmünün yalnızca sanıklar müdafii tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, 1412 sayılı CMK'nın 326/son. maddesindeki “yeniden verilen hükmün, önceki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamayacağına” ilişkin kural gözetilmeden, sanıklar hakkında iki yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. K.. ve sanık H.. A.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı kısmen istem BOZULMASINA, 28/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.