2. Ceza Dairesi

Katılanın dilekçesinin temyiz dilekçesi olmayıp temyize cevap dilekçesi niteliğinde olduğu, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.5237 Sayılı TCK.nun 61/9.maddesinde belirtilen adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az, üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz, şeklindeki düzenlemenin suç tarihinden sonra 19.12.2006 tarihinde 5560 Sayılı kanunla yürürlüğe girdiği, suç tarihinde ise 5237 Sayılı TCK.nun 52/1.maddesi uyarınca temel adli para cezasının alt sınırının 5 gün olduğu gözetilmeden seçimlik hapis cezasının alt sınırına eşit bir uygulama yapıldığı belirtilip teşdiden ceza verildiği belirtilmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2.08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 Sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.