2. Ceza Dairesi

T U T U K L U

İlk derece mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen ret kararı dikkate alındığında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2- a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2022 tarih ve 2022/3113 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 142/2.h.1, 143/1, 53, 58. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Aydın 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2022/299 Esas, 2022/482 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında

a)Hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b)Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Anılan mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 15.09.2022 tarihli ve 2022/2926 Esas, 2022/3157 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi; mahkeme karar verdikten sonra 29.07.2022 tarihinde zararın giderilmesine rağmen hakkında 5237 sayılı Kanun’un 168/2. maddesinin uygulanmadığına, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Mağdurun park ettiği ve sol ön kapısı arızalı olan kilitlenmeyen aracının bagaj kısmında bulunan 1 adet kırıcı hilti, 1 adet spiral, 1 adet matkap, 30 metre ana kablo, 1 adet kaynak makinesi ile yine etrafı duvarla çevrili olup bahçe giriş kapısı bulunan ikametinin bahçesindeki depo olarak kullandığı yerden 2 adet çelik jantının çalındığı, gece 02.40 sıralarında sanığın kullandığı araç ile gelip hırsızlık yaptığının kamera görüntülerinden tespit edildiğinin görüldüğü, sanığın katılanın zararını karşılamak için süre talep ettiği, ancak bu süre içerisinde zararı herhangi bir şekilde gidermediği kabul edilmiştir.

2.Sanığın ikrar içeren savunması, kolluk görevlilerince tanzim edilen olay yeri inceleme raporu, basit kroki ve 23.01.2022 tarihli araştırma, görüntü inceleme-şüpheli tespit ve teşhis tutanağı dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir. IV. GEREKÇE

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçu Yönünden

Aydın 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2022/299 Esas, 2022/482 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un, Hukukî Süreç başlığı altında (2) nolu paragrafta belirtilen maddeleri uyarınca neticeten hükmolunan “1 yıl” hapis cezası ile mahkûmiyete konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3 maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın bahse konu hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hırsızlık Suçu Yönünden

1.Sanığın hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz istemi yönünden; mağdurun/zarar görenin zararını iade veya tazmin suretiyle gidermesi halinde doğal olarak amacı 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesindeki ceza indiriminden faydalanmak olup, bunu da yasal düzenleme gereği hükümden önce yapması ve mahkemeye bildirmesi halinde etkin pişmanlıktan istifade edebilecektir. Rıza sorulması gereken veya tereddüt olan halde şikayetçinin beyanına başvurulabilecektir. İnceleme konusu olayda da yasal düzenlemeden istifade hakkı olmakla birlikte bu hakkın kanunun koruduğu yöntemle, hakkın suistimaline ve adil yargılamanın olumsuz etkilenmesine yol açmayacak şekilde kullanılıp kullanılmadığının denetlenmesi gerekir. Hükümden sonraki başvuruda; hükümden önce ödeme yapıldığının banka dekontu veya PTT havale makbuzu gibi maddi ve sonradan üretilemeyecek bir belgeyle ispat edilmesi halinde itibar edilmesi gerekecektir.

Somut olayda ise mağdurun hükümden sonra mahkemeye sunduğu 29.07.2022 tarihli dilekçesinde, zararının 29.07.2022 tarihinde giderildiğini belirttiğinin, 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin ancak hüküm tarihine kadar gerçekleşen iade veya tazmin hallerinde indirime konu olabileceğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanığın hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiği yönündeki isteği yönünden ise; sanığın adli sicil kaydına göre 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi hükmünün de uygulandığı ve kesinleşme tarihi 12.03.2019 olan Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2014 tarihli ve 2014/221 Esas, 2014/363 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas olması nedeniyle hakkında 2.kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçu Yönünden Sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesi delâletiyle aynı Kanun'un 298/1 maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Hırsızlık Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 15.09.2022 tarihli ve 2022/2926 Esas, 2022/3157 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aydın 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.