4. Ceza Dairesi

Katılan sanık ... ve sanık ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: HUKUKÎ SÜREÇ ... Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli ve 2015/167 Esas, 2015/626 Karar sayılı kararıyla katılan sanık ... ve sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

Katılan sanığın temyiz sebepleri, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, gerekçesiz hüküm kurulduğuna, tanık ...'nin anlatımlarının kendi içerisinde ve tanık ...'nin beyanıyla çelişkili olduğuna, tanıklar ... ve ...'nin taraf sıfatlarının bulunup, tanık sıfatıyla dinlenmesinin usûl ve yasaya aykırı olduğuna ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

Karı koca olan tarafların, aralarında çıkan tartışmada birbirlerine karşılıklı hakaret ettikleri Mahkemece kabul olunmuştur.

1.Tarafların beyanları, sanık ...'in anne ve babası olan tanıklar ... ve ...'nin aşamalardaki anlatımları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, yöntemince dinlenen tanıkların incelemeye esas dosya kapsamında taraf sıfatlarının bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı ve yeterli gerekçeyle hüküm kurulduğu anlaşılmakla birlikte Mahkemenin, eylemlerin karşılıklı gerçekleştiğine ilişkin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.