1. Ceza Dairesi

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...'in kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin beraat kararı verilmesi gerektiğine, tahrik nedeniyle cezada az indirim uygulandığına,

CMK'nın 231. maddesinin uygulanması zorunluluğuna vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, cezada teşdit uygulanamayacağına vesaireye, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, delillerin takdirinde hata yapıldığına, cezada teşdit uygulanmasının hatalı olduğuna, tahrik ve takdiri indirim nedeniyle azami indirim yapılması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

T. C. Anayasası’nın 90.

maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanıklar ..., ... ve ... için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının "10 no.lu" bendinden, "sanıklar ..., ... ve ...’den baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin tahsiline" ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmesi suretiyle, CMUK’nın 322. Maddesiyle tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 19.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.