11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2015/185 Esas, 2015/350 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmemesine ve adli para cezasına çevrilmemesine ilişkindir.

1.Sanığın, suç tarihinde 34 VA .... plaka sayılı araçla seyir halindeyken genel yol kontrolünde durdurulduğu ve kolluk kuvvetlerine, ...'ın kimlik bilgilerini içeren ancak üzerinde kendi fotoğrafı bulunan sahte nüfus cüzdanını ibraz ettiği belirlenmiştir.

2.Sanık savunmasında hakkında yakalama kararı bulunduğu için suça konu nüfus cüzdanını kullandığını beyan etmiştir.

3.İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 26.02.2015 tarihli raporunda suça konu nüfus cüzdanının tamamen sahte olduğu belirtilmiştir.

4.Suça konu belge aslı Mahkeme tarafından 31.03.2015 tarihli celsede incelenmiş, aldatıcılık niteliğinin bulunduğu tespit edilmiştir.

5.Mahkemece, sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE

1.Sanık savunması, kriminal raporu ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığın mahkumiyetine karar veren Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

2.Mahkemece sanık hakkında lehe sonuçlar içeren ilgili kanun maddelerinin değerlendirildiği ve 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi kapsamındaki seçenek yaptırımlar müessesesi yönünden "sonuç ceza bakımından yasal imkansızlık bulunması" şeklindeki, aynı Kanun'un 51 inci maddesi kapsamındaki erteleme müessesesi ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi kapsamındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesi yönünden ise; "sanığın tekerrüre esas olmayan birden çok sabıkasının bulunması nedeniyle bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığı" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile lehe hükümlerin uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

3.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2015/185 Esas, 2015/350 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.