4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; olayın tek tanığı olan ...'nın kovuşturma aşamasında dinlenmemesinin ve soruşturma aşamasındaki ifadesi ile yetinilmesinin yüze karşılık ilkesinin ihlali niteliğinde olduğuna, katılanın ikametgah adresinin belirsiz bırakılmasının bozmayı gerektirdiğine, suçun yasal unsurlarının gerçekleşmediğine, sanığın otogarda bira içmesinin başlı başına suç oluşturmadığına, katılan polis memurunun bu nedenle sanığa müdahale etme yetkisinin bulunmadığına yönelik olduğu tespit edilmiştir.

Polis memuru olan katılanın, otogarda bira içen sanıktan otogardan çıkmasını devamında da kimlik bilgilerini istemesi üzerine çıkan tartışmada, sanığın katılana hitaben iddianamede geçen sözleri söyleyip onu ittirmek suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralanmasına sebep olarak, üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın aşamalardaki savunmaları arasında çelişkiler bulunması, kolluk tutanağı içeriği, katılanın yaralanmasına ve sanığın alkollü olduğuna dair adli raporlar, olay yerini gösteren kamera görüntüleri karşısında, ayrıca tanık ...'nın kollukta ve Cumhuriyet savcılığında ifadesinin alındığı, kovuşturma aşamasında ise usule uygun şekilde davetiye tebliğine rağmen gelmemesi üzerine hakkında çıkartılan yakalama emri uyarınca da temin edilememesi nedeniyle dinlenmesinden vazgeçildiği, bu aşamada tanığın önceki ifadeleri ile yetinilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, katılanın ikametgah adresinin iddianamede ve yargılama aşamasında farklı gösterilmesinin, katılanın kovuşturma aşamasında beyanının alınması ve gerekçeli kararın usule uygun şekilde tebliğ edilmesinin esasa etkili olmadığı, bu haliyle sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğine, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna dair mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.