2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, hükümlünün olay günü gece sayılan dilimi içerisinde şikayetçinin dükkanının kapı camını kırarak içeri girdiği ve hırsızlık yaptığı şeklinde kabul edilen eyleminin, TCY hükümleri uyarınca hırsızlık suçunun yanı sıra aynı zamanda işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 492/1, 81/2. maddeleri ile 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143/1, 53, 116/2, 4, 53, 151/1, 53. maddeleri uyarınca, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarıyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, duruşmada açılmadan ek karar ile yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

28.04.1993 tarihli hükümde hükümlünün cezasında tekerrür nedeniyle artırım yapıldığı halde 17.04.2012 tarihli ek kararda 765 sayılı TCK hükümleri lehe kabul edilerek uygulama yapılmasına karşın hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.