1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2016 tarihli ve 2014/97 Esas, 2016/203 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına Karar verilmiştir.

2.Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2016 tarihli ve 2014/97 Esas, 2016/203 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin ( birleşen) 03.11.2020 tarihli ve 2020/4411 Esas, 2020/15322 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca arttırım yapılırken artırım oranının denetime olanak verecek şekilde gösterilmemesi ve Anayasa Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı ibarelerinin iptal edilmesi nedeni ile hak yoksunlukları yönünden sanığın durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2020/801 Esas, 2021/314 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın Temyiz İstemleri, haksız tahrik indirim oranına, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suçun işlenmediğine ilişkindir.

1.Sanığın, girdiği ihaleyi kazanan mağduru tebrik etmek için elini uzattığı sırada mağdurun sanığın boğazını sıkarak küfürler ettiği, bunun üzerine sanığın önce eliyle sonra satırla mağduru darp ettiği anlaşılan olayda sanığın kasten yaralama suçunu işlediği ve buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir. Mağdurun sanığa küfür etmesi üzerine olayın gerçekleşmesi nedeni ile sanığın cezasında asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulandığı tespit edilmiştir.

2.Sanığın ikrar içeren savunması, mağdur beyanı, teşhis tutanağı, Tokat Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 17.11.2015 tarihli "Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞI, Vücuttaki kemik kırık ve çıkıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi hafif (1), orta (2-3) ve ağır (4-5-6) olarak sınıflandırıldığında, şahısta saptandığı belirtilen kırığın, hayat fonksiyonlarını HAFİF(1) derecede etkileyecek nitelikte OLDUĞU, " adli muayene raporu, kollukça düzenlenen diğer tutanaklar, sanığa ait güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE Sanığın, haksız tahrik indirim oranına, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suçun işlenmediğine yönelen temyiz sebepleri yönünden yapılan incelemede,

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanığın ikrar içeren savunması ile saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, sanığın mağdurdan kendisine yönelmiş, gerçekleşen ve gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu altında bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2020/801 Esas, 2021/314 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.