11. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, katılan vekilinin 06.02.2019 tarihli istifa dilekçesinin katılan şirkete tebliğ edilemediğinin tespit edilmesi karşısında, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 41 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, belli bir işi takipten kendi isteği ile çekilen avukatın o işe ait vekalet görevinin, durumun müvekkiline tebliğinden itibaren 15 gün süreyle devam edeceği gözetilerek, katılan vekilinin 25.05.2021 tarihli temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2019 tarihli ve 2013/1226 Esas, 2019/71 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2019/1510 Esas, 2021/998 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde sanık hakkında açılan kamu davasının olağanüstü zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle, 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz istemi, usul ve yasaya aykırı olan düşme kararının bozulması ve sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi talebine ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmış; 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanık hakkındaki 06.04.2010 tarihli iddianameden, sanığın sorgusunun yapıldığı 06.12.2018 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

2.Bölge adliye mahkemesi tarafından, ilk derece mahkemesince sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu tarihte olağan zamanaşımının gerçekleştiği gerekçesiyle, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince düşme kararı verilmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi gerekirken, inceleme tarihine kadar olağanüstü zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle düşme kararı verilmesi hususu sonucu itibarıyla düşme hükmünün doğru olması nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2019/1510 Esas, 2021/998 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.