2. Ceza Dairesi

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1.Sanığın kaçak su kullanmaktan ibaret eyleminin 5237 Sayılı TCK.nun 142. maddesinin 1. fıkrası (a) bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden eylemin hukuki nitelendirilmesinde yanlışlık yapılarak aynı kanunun 141. maddesinin 1. fıkrası uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda yakınan kurumun sanığa yüklenen mühür bozma suçundan tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde bu suçtan doğan herhangi bir maddi zararının da bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “yakınanın uğradığı zararları karşılanmadığı ”biçimindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3.Sanık A.. A.. hakkında 04.03.2009 tarihli ek iddianame ile açılan kamu davasına katılma kararı bulunmayan yakınan kurum lehine 575 TL vekalet ücretinin sanık A.. A..'tan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesi de gözetilerek hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.