2. Ceza Dairesi

5271 sayılı CMK’nın 42. maddesinin 1. fıkrasında, “süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında dairemizce karar verilmesi gerekip, öncelikle eski hale getirme istemi hakkında karar verilmesi gerektiğinden, mahkemenin eski hale getirme isteminin reddine dair 30.05.2011 ve 21.06.2011 günlü ek kararların hukuken geçersiz olduğu, sanıkların yokluğunda verilen hükmün, sanık A.. İ..'ın mahkemede savunması alınırken bildirdiği adresine Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince 02.03.2011 tarihinde, sanık Y.. Ö..'e ise aynı Kanunun 21. maddesine göre 11.02.2011 tarihinde tebligat yapıldığı anlaşılmışsa da, UYAP sisteminden tebligat tarihinde sanıkların başka bir suçtan cezaevinde olduklarının anlaşılması karşısında, bu yöndeki eski hale getirme istemlerinin kabulü ile yapılan tebliğ işleminin hukuken geçersiz ve temyiz başvurularının süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hırsızlık olayının gerçekleştiği sırada yakınana ait işyerinde bulunan ve hırsızlığı gerçekleştiren şahıslardan biri tarafından boya fiyatları sorulmak suretiyle oyalanan tanık A.. Ö..'nın, sanıklara ait fotoğraflardan sanıkları gerek soruşturma, gerekse kovuşturma aşamalarında teşhis edememesi, olay yerinde olmayıp güvenlik kamerası kayıtlarını inceleyerek olaydan haberdar olan yakınanın ise sanıkları teşhis etmesi karşısında; güvenlik kamerası görüntülerinde yer alan şahısların, sanıklar olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarını belirlemek gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile sanıklar hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.