2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanık hakkında hırsızlık suçundan dolayı alt sınırdan ceza belirlendiği halde, eylemin gece vakti gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi uyarınca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst sınırdan artırım yapılması,

2.15.06.2010 tarihli son celsede, sanığın “lehe olan hükümlerin uygulanması” yönündeki talebinin, 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin uygulanması talebini de içerdiği nazara alınmadan, sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçundan dolayı anılan maddenin uygulanıp uygulanmamasına ilişkin olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

3.5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın aynı Kanunun 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 26/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.