2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 10.03.2009 tarih, 6313-4694 sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere, sanığın eylemine uyan 142/1-b maddesi yerine aynı Kanunun 142/1-e maddesi ile cezalandırılmasına ve uyarlama yargılaması sırasında hükümlü lehine yanlış uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmemesi, ayrıca kazanılmış hakkın sonuç olarak hükmolunan ceza yönünden korunması gerektiği düşünülmeden ara uygulamalarda da kazanılmış hak uygulaması yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2.Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK.nın 493/1, 523, 59/2 ve 81/2.maddeleri uyarınca verilen 11 ay 20 gün hapis cezasının, 5237 sayılı TCK.nın 142/1-b, 143 ve 62.maddelerine göre verilecek olan cezaya göre her durumda sanık lehine olduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.