1. Ceza Dairesi

...'yi kasten yaralamaktan, hakaretten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., ...'i yaralamaktan, hakaretten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., ...'i yaralamaya yardımdan sanık ..., suç delillerini gizlemekten sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, diğer sanık ...'in beraatine, Enes'e hakaretten açılan davanın 5237 sayılı TCK.nun 129/1 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin (AMASYA) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.03.2010 gün ve 174/36 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1.03.08.2007 tarihli iddianame metninden sanık ... hakkında mağdur-müdahil ...'yi hayati tehlike geçirecek ve vücudunda kemik kırığına neden olacak şekilde tabancayla yaralama suçundan dava açıldığı, sevk maddeleri yazılırken sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın isimleri yazılarak uygulanması talep edilen sevk maddeleri yazıldığı halde, sanık ...'in ismi yazılmadan uygulanması istenilen sevk maddelerinin yazıldığı, Merzifon Asliye Ceza Mahkemesince verilen 18.07.2010 tarihli görevsizlik kararında sanık ... hakkında ...'ı tabancayla yaralama suçundan eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturabileceğinden söz edilerek uygulanması istenen sevk maddelerinin gösterildiği, esas hakkında mütalaada Enis hakkında ...'ı silahla yaralamaktan 5237 sayılı TCK.nun 86/1-3-e, 87/2-b-son maddelerinin uygulanması talep edildiği, mütalaanın verildiği duruşmada sanık ve müdafiinin de hazır olduğu ve mütalaaya karşı diyeceklerininde sorulduğu anlaşılmaka, sanığın savunma hakkı kısıtlanmadığından, tebliğnamede yer alan (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Sanık ... hakkında ...'ı yaralama suçundan kurulan hükümde TCK.nun 86/1 ve 86/3-e maddesi uyarınca verilen 4 yıl 6 ay hapis cezasının, 87/2-b maddesi uyarınca iki kat artırımla 12 yıl 18 ay yerine, 13 yıl 6 ay hapis, sanık ... hakkında ...'i yaralama suçundan kurulan hükümde TCK.nun 86/1 ve 86/3-e maddesi uyarınca verilen 4 yıl 6 ay hapis cezasının, 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırımla 8 yıl 12 ay yerine, 9 yıl hapis cezası tayin edilmiş ise de, sonuca etkili görülmediğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiileri ile müdahiller ... ve ... vekillerinin temyiz talepleri üzerine, sanık ... hakkında ...'ı yaralama, hakaret ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında ...'i yaralama, hakaret ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında ...'i yaralama suçuna yardım etmek, sanık ... hakkında suç delillerini gizlemek, sanık ... hakkında ...'ı yaralamaya azmettirme suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

A) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in ...'ı yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'in ...'i yaralama, hakaret ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'ın ...'i yaralama suçuna yardım etmek, sanık ... hakkında suç delillerini gizlemek suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık ... yönünden tahrik ve takdire ilişkin, sanıklar Adem, ... ve Atınç yönünden takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında ...'a karşı hakaret suçundan, karşılıklı hakaret nedeniyle TCK.nun 129/1 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen karar yerinde görülmüş, sanık ... hakkında ...'ı yaralamaya azmettirme suçundan açılan davada elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar Enis ve Adem müdafiinin ağır tahrik bulunduğuna, fazla ceza verildiğine vesaireye, sanıklar ... ve Atınç müdafiilerinin sübuta, müdahil ... vekilinin bir sebebe dayanmayan, müdahil ... vekilinin suç vasfına, tahrik bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, CMUK.nun 322. maddesi gereğince;

Sanık ...'in suç tarihinde kayden 17 yaşında olduğu gözetilmeden, yaş küçüklüğü nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 31/3. maddesi uyarınca, sanık hakkında ...'in silahla yaralanması suçuna yardım etmekten verilen cezada indirim yapılmayarak, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi yasaya aykırı ise de, yaş küçüklüğünden dolayı yapılacak indirim oranı süreli hapis cezaları yönünden 5237 sayılı TCK.nun 31/3 maddesinde maktu olarak belirlenmiş olması nedeniyle, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve 39. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay olarak tayin edilen hapis cezasından, yaş küçüklüğü nedeniyle 31/3 maddesi uyarınca “1/3 oranında” indirim yapılarak 3 yıl hapis, 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirimle 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sair yönleriyle usul ve yasaya uygun olan sanık ... hakkında ...'a karşı hakaret suçundan “karşılıklı hakaret nedeniyle TCK.nun 129. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına” ilişkin verilen karar ile ...'ı yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında ...'i yaralama, hakaret ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve sanık ... hakkında ...'in yaralanması suçuna yardım etmek suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında suç delillerini gizlemek suçundan kurulan hüküme yönelik, müdafiiinin diğer temyiz itirazlarına gelince; Sanık ...'ın soruşturma aşamasında suçta kullanılan silahı sakladığı yeri göstererek güvenlik görevlilerine teslim ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK.nun 281/3. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması, C) Sanık ... hakkında suç delillerini gizlemek suçundan açılan dava ile ilgili olarak bir karar verilmemesi, Yasaya aykırı olup, sanık ... maüdafii ile müdahil ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki gibi BOZULMASINA, 16.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.