1. Ceza Dairesi

...'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., ...'yü kasten yaralamaktan sanık ...'in yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (ÖDEMİŞ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.03.2007 gün ve 160/252 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1.Mağdur sanık ... hakkında kasten silahla yaralama suçundan hükmolunan 40 TL adli para cezası CMK.nun 305 maddesine göre kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, müdahil sanığın sanık sıfatıyla yaptığı temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2.Mağdur sanık ...’in yokluğunda verilen kararın, Asliye Ceza mahkemesinde yapılan yargılama sırasında mahkemece görevsizlik kararı verilmeden önce kendisine müdafii olarak atanan avukat ... Odabaş’a 27/04/2007 tarihinde tebliğ edildiği, avukatın gerekçeli kararı 01/05/2007 tarihinde geri iade ettiği, bunun üzerine sanığın kendisine gerekçeli kararın tebliğ edilmeye çalışıldığı, bildirdiği adreste bulunmaması nedeniyle Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılmaya çalışıldığı fakat adres olarak sanığın bildirdiği adres dışında başka bir adrese tebligatın çıkartıldığı anlaşılmakla, yapılan tebligatın geçersiz olduğu, Dairemizin 16/04/2010 tarih 2008/4114 esas ve 2010/2498 karar sayılı kararı uyarınca, 15/06/2010 tarihinde yapılan tebligat üzerine mağdur sanığın yasal süresinde 17/06/2010 tarihinde yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21/11/2006 gün 2006/2-249-247, 19/10/2010 gün ve 2010/9-149-105, 15/07/2008 gün ve 2008/9-95-195 sayılı kararları da gözetilerek; 16/12/2003 tarihli Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan oturum sırasında ve 15/06/2006 tarihinde Bayındır Asliye Ceza Mahkemesinde talimat yolu ile alınan beyanında sanık ... hakkında şikayetçi olduğunu bildirip, cezalandırılmasını isteyen mağdur sanık ...’ın kendisine karşı işlenen öldürmeye teşebbüs suçundan doğrudan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, mağdur sanık ...’ın 5271 sayılı CMK.nun 237/2 maddesi uyarınca sanık ... hakkında açılan kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nün kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin eksik incelemeye, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna, delillerin takdirinde hata edildiğine vesaireye yönelen, müdahil ... vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5237 sayılı TCK.nun 53 maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53 maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesi gereğince DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 24/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.