1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi 2010/1655 E. , 2011/5535 K.
"İçtihat Metni"...'ı kasten öldürmekten ve hırsızlıktan sanık ...'nun yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.05.2009 gün ve 477/258 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1.Dosya kapsamına ve gösterilen gerekçeye göre, sanığın, önceden tanımış olduğu ve olay günü evinde birlikte oldukları maktulü, sebebi tespit edilmeyen bir nedenle bıçaklayarak öldürdüğü, akabinde maktulün cep telefonları ve otomobiliyle, aralıklarla evine gelmek suretiyle dayanıklı tüketim eşyalarını aldığı, sanığın, gasp suçunu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmesini kolaylaştırmak ya da yakalanmamak amacıyla maktulü öldürdüğünü gösteren kuşkudan uzak, kesin ve yeterli delillerin bulunmadığı olayda, Mahkemenin, sanığın eylemlerini, “kasten öldürme” ve “ölü kişiye karşı hırsızlık” suçlarını oluşturduğuna ilişkin kabulünde ve suçları bu şekilde nitelendirmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin, aksi görüşle, sanığın TCK’nun 82/1-h ve 149/1-a maddeleriyle cezalandırılmasına ilişkin bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.
2.5320 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca, baro tarafından atanan sanık müdafiye verilecek ücretin yargılama giderlerinden gösterilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın “kasten öldürme” ve “hırsızlık” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen de resen temyize tabi hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 27.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.