1. Ceza Dairesi

...'nu kasten öldürmekten, ...'ı da yaralamaktan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.05.2008 gün ve 47/113 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1."Kasten yaralama" suçu yönünden;

Sanığın eylemine uyan suç için öngörülen zamanaşımı süresinin 765 sayılı TCK.nun 102 ve 104. Maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay olduğu, suç tarihi olan 12.01.2000 tarihinden itibaren bu sürenin geçtiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmekle, hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının CMUK.nun 322. Maddesindeki yetkiye dayanılarak zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. Maddeleri gereğince ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Öldürmeye yardım suçu yönünden;

Dosya kapsamına göre, sanığın dosyası tefrik edilen diğer sanıklar ve bu dosyada birlikte yargılandığı sanık ... Zeki ile birlikte av tüfeği ile maktule doğru ateş ettiği, maktulün mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı olarak öldüğü olayda, sanığın olay yerinde bulunarak ateş eden diğer sanıklara cesaret verdiği, manen destek olduğu, suç işleme kararını kuvvetlendirdiği anlaşılmakla, 15 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 39/1. Maddesi gereğince uygulama yapılırken, sanığın kastının yoğunluğu dikkate alınarak, makul bir ceza yerine, yazılı biçimde 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 16.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.