2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin sanık N.. D.. hakkında verilen hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-Olay günü 0,37 promil alkollü olarak seyir halinde olan sanığın yolun sağ tarafından ani hareketle dönüşe geçen diğer araçla çarpışmaları sonucu meydana gelen maddi hasarlı kazada, sanığın trafik güvenliği ve düzeniyle ilgili kural ve yasaklara uymama kuralını ihlal ettiğinden tali kusurlu, diğer araç sürücüsünün ise doğrultu değiştirme manevralarını yanlış yapma kuralını ihlal ettiğinden asli kusurlu olması ve sanığın aldığı alkolün etkisi ile emniyetli şekilde araç sevk ve idare edemeyecek durumda olduğuna ilişkin dosya içerisinde bir tespit ve delil bulunmaması karşısında; sanığa atılı kasten işlenebilen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun unsurları oluşmadığından beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, II-Kabule göre de;

1.Sanığın 12.07.2007 duruşmadaki, lehe hükümlerin uygulanması talebinin, 5237 sayılı TCK'nın 62.maddesini de kapsamına rağmen bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

2.5237 Sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında tayin edilen bir ay hapis cezasının aynı Kanunun 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

3.Sanığın sabıkasına konu ilamın adli para cezasına ilişkin olması ve kasıtlı bir suçtan üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında; 5237 Sayılı TCK'nın 51/1.madde ve fıkrasının a bendine göre, tayin olunan cezanın ertelenmesine yasal engel bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezanın 5237 Sayılı TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken; "sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığını" içerir yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4.Sanığa hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin birinci fıkrasının a-b-d ve e bentlerinde belirtilen haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde gösterilen haklardan ise kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12/04/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.