2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3.maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142.maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1 ve 62.maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; yakınanın evine gündüz vakti şahsi çeviklikle girip hırsızlığa kalkışan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b.maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanunun 116/1 ve 119/1-c. maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu anlaşılmakla, yakınanın şikayetçi olup olmadığı tespit edilerek şikayetçi olması halinde konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254.maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilerek ve sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasanın belirlenmesinden sonra uygulama yapılması gerekirken, açıklanan şekilde ve denetime olanak verecek biçimde değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.