2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanık müdafii 05.09.2005 tarihli temyiz dilekçesinde sanığa verilen cezanın ertelenmesini talep ettiği halde bu istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.5237 Sayılı TCK.nın 7. ve 5252 Sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanığın hakaret eyleminin uyduğu kabul edilen 5237 ve 765 Sayılı TCK.nun ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçlar belirlenmesi,bu şekilde bulunan sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe olan kanunun belirlenmesi gerekirken,özellikle de suç tarihinde yürürlükte olan,sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 482/2.maddesinde de özgürlüğü bağlayıcı ceza ile birlikte para cezasına da hükmedilmesinde zorunluluk bulunması,5237 sayılı TCK.nun sanığın eylemine uyan 125.maddesinde ise özgürlüğü bağlayıcı ceza ile adli para cezası yasada seçenekli olarak öngörüldüğünden,cezası ertelenmeyen sanık hakkında seçenek yaptırım olarak adli para cezasının tercih edilmesi durumunda 5237 Sayılı TCK.nun 125.maddesinin sanık lehine olacağı da gözetilerek açıklanan şekilde ve denetime olanak verecek biçimde değerlendirme yapılmadan 765 sayılı TCK’nun sanık lehine olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24/01/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.