2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığa atılı kasten yaralama suçu nedeniyle uzlaşma işlemlerinin 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254.maddelerinde öngörülen yöntem izlenmek suretiyle yerine getirilmesi zorunlu olduğu halde, sanık ve müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanları ile yetinilerek eksik ve usülüne uygun olmayan işleme dayalı olarak yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2.Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığının belirtilmesi ve olayda da katılanın maddi tazminat talebinin bulunmadığı halde sanığın pişmanlık gösteren davranışının olmaması ve katılanın maddi ve manevi zararını karşılama talebinin olmaması şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.