2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki sanık T.. A..'ın, yalnızca müşteki sıfatıyla sanık B.. A.. hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ve kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık İ.. A.. hakkında da kasten yaralama suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümleri temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede; Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan ve sanıklardan şikayetçi olduğunu belirttiği halde davaya katılma hakkı hatırlatılmayan müşteki T.. A..'ın, 5271 sayılı Yasanın 260. maddesinin 1.fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1.Sanık B.. A.. hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından müştekinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2.Sanıklar B.. A.. hakkında hakaret ve sanık İ.. A.. hakkında da kasten yaralama suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik müşteki T.. A..'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Müşteki T.. A.., 26.12.2007 tarihli duruşmadaki ifadesinde sanıklar B.. A.. ve İ.. A..'den şikayetçi olduğunu belirtmesi karşısında, suçtan zarar gören sıfatı ile davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulmaması suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 238/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, müştekinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.