2. Ceza Dairesi

1.Sanık Mehmet’in savunmasını destekleyen olayın tek tanığı V.. D..’in anlatımına ve oluşa uygun kabule göre, hayvan otlatma meselesinden çıkan tartışmada, sanık Muharrem’in küfretmesi üzerine, Mehmet’in Muharrem’i kasten yaraladığı, dolayısıyla ilk haksız hareketin Muharrem’den kaynaklandığı anlaşıldığı halde, sanık Mehmet yararına haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

2.Sanıkların daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermedikleri dikkate alınıp, tekrar suç işleyip işlemeyecekleri konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek, cezalarının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, sanıkların sabıkalarını değerlendiren ve 5237 sayılı TCK’nun 51.maddesinde yer verilmeyen, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle cezaların ertelenmesine karar verilmesi,

3.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 esas, 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın mahkemece basit bir araştırma sonucu belirlenecek maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda yakınan sanıkların maddi tazminat istemleri bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararlarının da belirlenemediği gözetilerek, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda yakınan sanıkların bir tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen kasten yaralama ve hakaret suçlarından doğan herhangi bir maddi zararlarının da bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız oldukları anlaşılan sanıklar hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyecekleri hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, herhangi bir gerekçe gösterilmeden “sanığa verilen cezada 5271 sayılı CMK’nun 231/6.maddesi gereğine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi,

4.Yargılama gideri hakkında karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.