2. Ceza Dairesi

Oluş ve dosya kapsamına, yakınan ile katılanın aşamalardaki beyanlarına ve tanık Gülten Değirmenci'nin anlatımına göre; sanık Cengiz'in diğer sanık Ergün ile birlikte suç tarihinde saat 20:10 sıralarında yakınan C.. B..'ın oturduğu evin bahçesine girdikten sonra, sanık Ergün ile eşi katılan İfakat arasında çıkan kavgayı ayırmaya çalışan yakınan Cemaynur'u kasten yaraladığı anlaşılmakla, konut dokunulmazlığını bozma suçunun yanısıra kasten yaralama suçundan da hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda yakınanın bir tazminat talebi bulunmadığı, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı konut dokunulmazlığını bozma ve kasten yaralama suçlarından doğan herhangi bir maddi zararının da bulunmadığı gibi adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen ''sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması'' koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2.Tayin olunan yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı alınması yerine müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 326.maddesine aykırı davranılması

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.