2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin kanaat ve takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere; koşullu bir düşme nedeni olan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kurumunun (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde, mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce ve re’sen değerlendirilmesi gerektiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade etmesi ve koşulların gerçekleşmesi halinde kamu davasının düşürülmesi olanağı sağlaması nedeniyle doğurduğu sonuçlar itibariyle 647 sayılı kanunun 4. maddesinde öngörülen paraya çevirme ve aynı kanunun 6. maddesinde düzenlenen erteleme kurumuna göre sanık lehine olduğu gözetilmeden, hükümde "Sanığa verilen hapis cezasının eylemin meydana geliş şekli gözönünde bulundurulduğunda hapis cezasından dönüştürülerek ertelenmesi kararı takdir edildiğinden CMK.nun 231/7 maddesi göz önünde bulundurularak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile 5271 sayılı CMK'nun 231.maddesinin 6.fıkrasının a,b ve c bentlerinde belirtilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan sanığa ilişkin olan nesnel ve öznel koşullar irdelenip değerlendirilmeden karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.