2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın temyiz isteminin kendisi hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanık hakkında yasal gerekçe gösterilerek lehine olarak asgari hadden ceza tayin edildiği halde 5237 Sayılı TCK.nun 29.maddesinde düzenlenen tahrik hükümlerinin uygulanması sırasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden sanığın cezasından en alt oranında indirim yapılması,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığının belirtilmesi ve olayda da katılanın maddi tazminat taleplerinin bulunmadığı halde, hükmün gerekçe kısmında mağdurenin zararının karşılanmaması dikkate alınarak CMK.nun 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.