2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan,5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle,sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında kararda gösterilen 53/1-b maddesi dışındaki diğer hak yoksunluklarının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın adli sicil kaydında yer alan Kırkağaç Sulh Ceza Mahkemesinin 25.11.2004 tarih,175-266 ve 155-265 sayılı ilamlarıyla kasten yaralama suçundan dolayı doğrudan hükmolunan 123.78 ve 371.34 lira adli para cezalarına ilişkin mahkumiyetlerinin 1412 Sayılı CMUK.nun 305/son maddesi gereğince kesin nitelikte bulunması sebebiyle, tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.’nun 58/7. maddesi gereğince verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

2.Sanığın suç tarihi itibariyle daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında suçu işledikten sonraki yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği nazara alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 51.maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine engel teşkil etmeyen adli para cezasından ibaret ilamları esas alınmak suretiyle geçmişteki sabıkalı kişiliğini değerlendiren yeterli olmayan gerekçeyle cezanın ertelenmemesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.