2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tutanak tanığı M.. Ö.. soruşturma aşamasındaki 17.11.2006 tarihli yeminli anlatımında "trafik güvenliği açısından genel denetim sırasında sanığın aracını durdurmak istediğinde aracın önce ağırlaşıp duruyor gibi olduğunu ancak daha sonra birden hızlanarak kaçtığını, seri davranıp kenara çekilmeseydi kendisine çarpacağını, daha sonra şahsı evinden alıp karakola getirdiklerinde dahi aşırı derecede alkollü olduğundan ayakta durmakta zorlandığını, bir dediğinin bir dediğini tutmadığını" şeklinde anlatımda bulunmuş olması ayrıca olaydan iki saat sonra yapılan ölçümde sanığın aldığı alkol miktarının 1.83 promil olarak belirleniş karşısında tebliğnamedeki sanığın emniyetli bir şekilde araç kullanıp kullanamayacağı hususunda Adli Tıp Kurumundan görüş alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1.Sanık hakkında hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın, 5237 sayılı TCK.nun 51.maddesi uyarınca ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilip edilmediği ile suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemeye kanaat gelip gelmediği hususlarının değerlendirilmesi gerektiği ve geçmişteki para cezasından ibaret sabıkalarının da ertelemeye engel teşkil etmediği gözetilmeden "sanığın sabıka kaydında sanığın cezanın ertelenmesi halinde ilerde bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkememizce vicdani kanaat hasıl olmadığından" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2.Sanığın adli sicil kaydındaki 24.05.2004 tarihinde infaz edilen Salihli Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2002 tarih 1031-70 sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas olduğu ve yasal şartları oluştuğu halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/6.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 1.fıkrası (c) bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar aynı kanun maddesinin 1.fıkrasındaki diğer haklarından yoksun bırakılma güvenlik tedbirlerinin ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş,O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.