2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda kurulan hükmün, sanığın vasisine tebliğ edildiği ancak vasinin hükmü temyiz etmediği olayda, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün 7201 Sayılı Tebligat Kanunun 11.maddesinin 2.fıkrasında belirtilen bizzat sanığa yapılması icabeden bir tebligat niteliğinde olduğundan sanığın öğrenmekle hükmü süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği anlaşılmış, başka bir suçtan yargı çevresi dışındaki bir cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, müdafiinin karar duruşmasında hazır bulundurulma zorunluluğu bulunmadığından tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine, 5237 Sayılı TCK.nun 53.maddesinde belirtilen hak yoksunlukları uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (3) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Talimat mahkemesi tarafından savunması alınan sanığa, talimat evrakına iddianame ekli olmadığından iddianame okunamadan savunmasının alındığının anlaşılması karşısında, yeniden sanığın bulunduğu yer mahkemesine iddianame ekli talimat yazılarak, 5271 Sayılı CMK.nun 147 ve 191.maddelerine uygun olacak şekilde savunması alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurularak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.