2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın eskiden arkadaş olduğu müştekiye, telefonla hakaret ettiği ve daha sonra müştekinin bulunduğu evin önüne gelerek “seni seviyorum “ şeklinde bağırarak atılı suçu işlediği iddiasıyla cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, müştekinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde, sanığın evin önünde kendisine” seninle birlikte olmak istiyorum” dediğini, kovuşturma aşamasındaki ifadesinde ise sanığın evin önünde “orospular” diye bağırdığını belirtmesi karşısında müştekinin bu beyanları arasındaki çelişki giderilip, diğer sanık M.. A..'ın yeniden ifadesi alınarak sanığın evin önünde müştekiye hakaret edip etmediği hususu sorulup, tereddüde yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra sonucuna göre sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 125/4.maddesinde düzenlenen aleniyet hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken eksik kovuşturma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.5237 Sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden infaz tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,

3.Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağının belirtilmesi karşısında, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 Sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde cezanın infazından sonra sanık hakkında bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.