12. Ceza Dairesi

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/2-son, 72; 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet, hüküm miktar itibariyle kesin olduğundan temyiz isteğinin reddine Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ceza Genel Kurulunun 13.12.2005 gün ve 2005/134 - 163 sayılı kararında da belirtildiği üzere sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 459/2. maddesine göre tayin olunan hapis cezasının suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olması nedeniyle uygulanan 647 sayılı Kanunun 4/1. maddesine göre para cezasına çevrilmiş olması, anılan maddenin 4. fıkrasının "uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir. Bu hükmün uygulanması kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez" hükmü karşısında hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek temyiz talebinin reddine ilişkin 04.06.2008 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 765 sayılı TCK’nın 459/2. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç aynı Kanunun 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 08.07.2003 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, 25.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.