2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında ertelenmiş olan adli para cezalarının aynen infazına karar verilmesi nedeniyle hükmün temyizinin mümkün olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 Sayılı TCK'nunda adli para cezasının aynen infazına dair hüküm bulunmadığından, ertelenmiş olan adli para cezalarının aynen infazına karar verilemeyeceğinden 5237 Sayılı TCK'nun lehe olduğunun nazara alınmaması ve aynen infazına karar verilen Bursa 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2000 ve 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2000 tarihli kararlarında 765 Sayılı TCK'nun 55/3. maddesinin uygulanmış olması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.10.2009 gün ve 2009/171-221 Sayılı Kararı nazara alındığında, tecilli mahkumiyetlerin tekerrüre esas olamayacağı ve 5237 Sayılı TCK'nun 86/2.maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edilmesine engel teşkil etmemesi nedeniyle sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nun 86/2 maddesindeki seçimlik cezalardan adli para cezasının alt sınırının suç tarihi itibariyle 5 tam gün karşılığı 20 YTL.dan 100 YTL.adli para cezasının sanığın lehine olduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.