2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

26.12.2005 tarihli karar,sanığa atanan zorunlu müdafiin yüzüne karşı verilmiş ve zorunlu müdafiin kararı temyiz etmediği anlaşılmış ise de kendisine atanan zorunlu müdafiiden haberdar olmayan sanığa yapılan tebliğ üzerine sanığın 1412 sayılı CMUK'nın 310/1.maddesinde öngörülen süre içerisinde kararı temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede; I-Sanık hakkında kimliği hakkında yalan beyanda bulunmak suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suça uyan 5237 sayılı TCK’nın 268,66/1-e maddelerine göre,765 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 343/2,102/4.maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu,5237 sayılı Yasanın 7/2,5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında,zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve karar tarihi olan 26.12.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar aynı 102/4.maddesinde öngörülen beş yıllık sürenin dolmuş bulunduğunun anlaşılması;bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,hükmün BOZULMASINA,1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında kimliği hakkında yalan beyanda bulunmak suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile,765 sayılı TCY’nın 493/1.maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu,hırsızlık suçunun gündüz vakti yakınanların evine şahsi çeviklik gerektirecek şekilde tırmanıp,sağlam olan ... ve pencereyi sert bir cisimle zorlayıp zarar vererek içeri girilmek suretiyle işlenmiş olması nedeniyle, şikayetin mevcut olması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b

Y A R G I T A Y İ L A M I -2- maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra anılan Yasanın 151/1.maddesindeki mala zarar verme suçu ile konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması, karşı temyiz olmadığından, 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca,sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından,5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, mala zarar ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle uygulama yapılıp,her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı,ayrı tespit edilip,sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken,yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması da,sonuca etkili olmadığından bozma nedenleri yapılmamış,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.5237 sayılı TCK’nun 7/3. maddesine ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizcede benimsenen 08.04.2008 tarih,2008/1-157 esas, 2008/74 sayılı ilamına göre; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK.nın lehe kabulü ile yapılan yargılamalarda aynı Kanunun 58.maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2.Kasten işlemiş oldukları suçtan hapis cezası ile mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar,ancak “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CYUY.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA,ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,hüküm fıkrasından”bu eylem nedeniyle 5237 sayılı TCY'nın 58/6-7 maddesine göre sanığın tekerrüre esas cezası bulunduğu anlaşıldığından sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca cezanın infazından sonra 2 yıl süreyle

Y A R G I T A Y İ L A M I -3- sanığa denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve TCY.nın 53/1.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı ceza gereği 5237 sayılı TCY.nın 53/1,a-b-c-d-e bentlerindeki haklardan infaz tamamlanıncaya kadar,aynı Yasanın 53/1-c maddesinde belirtilen “kendi altsoyu” üzerindeki veleyet hakkından;vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.