2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Müşteki sanık M.. D..'in sanık H.. Y.. hakkında kasten yaralama suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan müşteki sanık Mehmet'in, 5271 sayılı Yasanın 260.maddesinin 1.fıkrası uyarınca sanık H.. Y.. hakkındaki hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Kasten yaralama suçundan sanık H.. Y.. hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından müşteki sanık Mehmet'in temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Müşteki sanık Mehmet hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik sanık ve o yer C.Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1.5237 sayılı TCK'nun 50/1-d maddesine göre kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine,sosyal ve ekonomik durumuna,yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre mahkum olunan cezasının yarısından bir katına kadar süreyle belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma tedbirine çevrilebileceğinin hüküm altına alındığı buna göre sanığın umuma açık alkollü içki satılan yerlere gitmekten yasaklanmasına karar verilebileceği ancak umuma açık olmayan yerlerde de alkol almasını engelleyecek şekilde aynı zamanda “5 ay süreyle alkol almaktan yasaklanmasına” karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezanın,seçenek yaptırımlardan olan belirli yerlere gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilmesi durumunda bu sürenin,mahkum olunan cezanın yarısından az olamayacağı gibi hükmedilen 25 gün hapis cezası süresini de geçemeyeceği gözetilmeden 5 ay süre ile belirli yerlere gitmekten yasaklanma tedbirine hükmedilmesi,

3.Hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa’nın 23.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca;soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık Mehmet ve o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA,15/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.