12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin müvekkilinin kusurlu olmadığına, kaza ve kusur raporuna ve tanık beyanlarının taraflı olup sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin Kanuna aykırı olduğuna dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce benimsenen 13.12.2005 tarih, 2005/155 esas - 2005/164 sayılı kararına göre, suç tarihi itibariyle adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi ile belirlenen 450 TL'yi geçemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek sanığın 765 sayılı TCK'nın 459/2. maddesi uyarınca 3 ay hapis 450 TL adli para, kusur nedeniyle aynı maddenin son fıkrası uyarınca 22 gün hapis ve 112 TL para cezası ile cezalandırılmasına, 647/4-1. maddesine göre bir gün karşılığı 12 TL'den olmak üzere 264 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

TCK'nın 72. maddesine göre neticeden 376 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hükümdeki sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.