2. Ceza Dairesi

Mahkûmiyet hükmünün yorumuna veya çektirilecek cezanın hesabındaki duraksamayı gidermeye yönelik olmayıp, yeni hüküm niteliğindeki 08.02.2010 tarihli ek kararın, hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Ayrıntıları, Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı ve 20.03.2012 gün ve 2011/235 esas 2012/110 karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, "kendisine zorunlu müdafi atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiye yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz. Bu durumda zorunlu müdafi velev ki sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiğinin" anlaşılması karşısında; sanığın talimat mahkemesinde alınan ifadesinde, 1412 sayılı CMK'nun 135. maddesi gereğince haklarının hatırlatıldığı, ancak sanığın yargılandığı asıl mahkemesindeki zorunlu müdafiiden haberdar olmadığı, ...

2.Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2009 günlü hükmünün mahkemenin istemi üzerine atanan müdafii Av. ...'in yüzüne karşı verilip, adı geçen müdafii tarafından süresi içerisinde temyiz edilmediği ancak atanan bu müdafiiden sanığın haberdar olmadığı anlaşıldığından: Sanık ...'a, anılan kararın tebliği ile tebligat belgeleri (gerektiğinde ihtaratlı tebligat sağlanıp) ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklenerek, Dairemize göndermesi için dosyanın Yargıtay Cumuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 08/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.