2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin a bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama ” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK.nun 58/6. maddesi uyarınca tayin edilen cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilerek CMK.nun 226/2. maddesine aykırı davranılması,

2.5237 Sayılı TCK.nun 58.maddesinin 3.fıkrasında "tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı" ve aynı Kanunun 50.maddesinin 2.fıkrasında ise, "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği" düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hakimin tercih hakkı bulunmadığından zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmiş olması karşısında, bu cezanın, koşulların bulunması durumunda aynı Kanun'un 50/1.maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. Ancak; 5237 Sayılı TCK.nun 50/2.maddesine göre, uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve zorunluluk olmaksızın hapis cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde bu durumda artık hapis cezası adli para cezasına çevrilemeyecektir.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda seçenekli cezalardan kısa süreli hapis cezasına tekerrür nedeniyle zorunlu olarak hükmedildiğinden, bu cezanın yasada aranan diğer koşullar bulunduğunda adli para cezası ya da önlemlerden birine çevrilmesine yasal bir engel bulunmadığı halde, yasal engel bulunduğu belirtilerek bu durum değerlendirilmeden tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3.Sanığın adli sicil kaydında yer alan Erfelek Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2003 tarih ve 2003/70 E -103 K sayılı ilamı ile TCK.nun 492/1.maddesi uyarınca tayin olunan ve 18.04 2005 tarihinde kesinleşen erteli 2.133 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyeti esas alınarak TCK.nun 58/6.maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden; 1412 Sayılı CMUK.nun 305/2.maddesi gereğince kesin nitelikte olup, aynı kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı anlaşılan Erfelek Sulh Ceza Mahkemesinin 02.06.2006 tarih ve 2006/57 E - 2006/117 K sayılı ilamı ile tayin olunan adli para cezasına ilişkin mahkumiyeti esas alınmak suretiyle 5237 Sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş Üst C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK.nun 326/son maddesi saklı kalmak kaydı ile hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.