2. Ceza Dairesi

Yargılama sırasında 14.04.2006 tarihli dilekçe ile müdahale talebinde bulunan müşteki kurum vekilinin bu talebi konusunda bir karar verilmediği anlaşıldığından 5271 Sayılı CMK’nun 237/2.maddesi uyarınca katılan vekili olarak duruşmaya kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

a)Sanık ... hakkında mühür bozma suçundan verilen 10.03.2008 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nun 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

b)Sanık ... hakkında mühür bozma suçundan 10.03.2008 tarihinde verilen beraat kararı ile sanık ... hakkında karşılıksız yararlanma suçundan 13.12.2012 tarihinde verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlerin incelenmesine gelince:

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

Y A R G I T A Y İ L A M I

c)Sanık ... hakkında karşılıksız yararlanma suçundan 13.12.2012 tarihinde verilen beraat kararının incelenmesinde ise:

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 25.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.