2. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Temyizin kapsamına göre;

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.09.2022 tarihli ve 2022/40022 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143, 53, 63/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İzmir 49. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/655 Esas, 2022/687 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 142/2-h, 143, 62/1, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, gözaltında ve tutuklulukta geçirilen sürelerin cezadan mahsubuna karar verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli ve 2022/5097 Esas, 2022/3409 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediğine dair yetersiz kamera görüntüleri dışında somut delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesinin gerektiği, değer azlığı ve tüm indirim sebeplerinin uygulanmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Şikâyetçi ...'a ait olup olaydan 1 gün önce Ahmet Sağlam isimli kişiye satımı konusunda anlaşılan motosikletin, suç tarihinde Ahmet Sağlam'ın evinin bulunduğu binanın garajında muhafaza edildiği, sanık ... ve temyiz dışı diğer sanık ...'in olay günü güncel saate göre saat 04:13 sıralarında binanın garajında park halinde bulunan şikâyetçiye motosikleti çaldıkları ve suça konu motosikleti bu şekilde fiili hakimiyetlerine geçirdikleri, motosikletin daha sonra kolluk görevlilerince bir başka mevkiide terk edilmiş vaziyette bulunduğu ve sonrasında şikâyetçiye teslim edildiği, olay yeri kamera görüntülerinde sanıkların eylemi birlikte gerçekleştirdiklerinin tespit edilmesi karşısında sanıkların birbirlerini suçlayıcı savunmalarına itibar edilmediği, sanık ...'ın üzerine atılı bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu işlediği kabul edilmiş, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 58. maddelerinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

Sanık ...'ın aşamalardaki ifadelerinde, temyiz dışı diğer sanık ...'ın kendisini götürdüğü apartmanın bodrum katındaki motosikleti "bir abimizin motoru" demesi üzerine birlikte alıp götürdüklerine dair tevilli ikrarı, olay yeri güvenlik kamera görüntüleri, diğer sanık ...'in tevilli ikrarı ve tüm dosya içeriğinden, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, suça konu motosikletin değerinin az olmaması nedeniyle değer azlığı hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, eyleme uyan yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde bulunmamış, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli ve 2022/5097 Esas, 2022/3409 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 49. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.