2. Ceza Dairesi

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2015 tarihli ve 2015/2023 Esas sayılı iddianamesiyle, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık suçundan yargılamasının yapılarak eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Afyonkarahisar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/613 Esas, 2016/327 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 141/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş; anılan kararın temyiz edilmeden kesinleşmesi üzerine dosya kanun yararına bozma talebiyle Dairemize gönderilmiş ve Dairemizin 07.12.2020 tarihli ve 2020/17644 Esas, 2020/14483 Karar sayılı kararı ile anılan hükmün, "aleniyet ilkesinin ihlal edilmesi, kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde sayılan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi" nedenleriyle kanun yararına bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda; Afyonkarahisar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/260 Esas, 2022/218 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 31/3, 62, 50/3 ve 52. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği, temyiz hakkını kullanmak istediğine; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği ise suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, ayrıca lehe olan yasa hükümlerinin de uygulanmadığına ilişkindir.

Dosya kapsamına göre; olay günü olan 08.01.2015 tarihinde saat 16.30 sıralarında daha önceden tanışıklığının olduğu katılan ve başka arkadaşları ile bir süre birlikte dolaşan suça sürüklenen çocuğun, katılandan sokakta cep telefonunu istediği ve konuştuktan sonra katılana eliyle birazdan geleceğini işaret ettikten sonra suça konu 799,00 TL değerindeki cep telefonu ile birlikte oradan uzaklaştığı ve bu şekilde atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2020 tarihli ve 2017/15-618 E., 2020/16 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere zamanaşımı hesabında “Aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hallerde, mahkemece bu husustaki talebin kabul edildiği tarihten itibaren fiile ilişkin zamanaşımı süresi yeni baştan işlemeye başlar.” şeklindeki 5237 sayılı Kanun'un 66/5. maddesinin kanun yararına bozulmasına karar verilen hükümler yönünden uygulama yerinin bulunmadığı, zira kanun yararına bozulan hüküm sonrasında yerel mahkemelerce yapılan yargılamanın yeniden yapılan bir yargılama olmayıp önceki yargılamanın devamı niteliğinde olması nedeniyle “tekrar muhakeme” veya “tekrar yargılama” ibareleri ile kastedilenin yargılamanın yenilenmesi kurumu olduğu, bu nedenle dava zamanaşımının kanun yararına bozma kararı tarihinden itibaren yeni baştan işlemeye başlamayacak olduğu somut olayda suça sürüklenen çocuk ... hakkında 03.03.2016 tarihli ilk mahkûmiyet hükmünün kesinleştiği 04.07.2016 tarihi ile kanun yararına bozma tarihi olan 07.12.2020 tarihi arasında zamanaşımının durduğu ve buna göre suça sürüklenen çocuk hakkında zamanaşımının dolmadığı anlaşılmakla; tebliğnamedeki 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, 03.03.2016 tarihli ilk mahkûmiyet hükmü ile kanun yararına bozma sonrası verilen 05.04.2022 tarihli mahkûmiyet hükmüne kadar geçtiğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

2.Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afyonkarahisar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/260 Esas, 2022/218 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.