4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Katılanın temyiz isteği, sanık ve tanıkların aşamalardaki beyanları arasında çelişki bulunduğuna, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

Olay tarihinde sanığın sürücülüğünü tanık S.T.'nin yaptığı taksiyle polis merkezi önünden geçtiği sırada araç hareket halindeyken sol arka kapıyı açarak polis merkezinin önünde çevre koruma nöbetçisi olarak nöbet tutan polis memuru katılana hitaben "Senin ananı s..erim lan." diyerek hakaret ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle, Yerel Mahkemece beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine ve sanık savunması, katılan beyanı ve tanıkların anlatımlarına göre, sanığın iddianameye konu sözleri kime söylediğinin anlaşılamadığının ve atılı suçu işlediğine dair kesin ve yeterli delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.