2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 24.11.2011 tarihli, 2011/280 E. Ve 2011/469K. sayılı hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 6352 sayılı Kanunun 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16/07/2012 tarihli iade kararı sadece karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümle ilgili olmasına, mühür bozma suçundan kurulan 24.11.2011 tarihli 2011/280E. Ve 2011/469 K. sayılı karar hukuki varlığını devam ettirmesine rağmen mühür bozma suçu yönünden kurulan 21.12.2012 tarihli, 2012/477Esas - 2012/787 Karar sayılı ikinci kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılan vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 21.12.2012 tarihli, 2012/477E., 2012/787K. sayılı hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Kanunun Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.