2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin olunurken 5237 sayılı TCK’nun 61.maddesi uyarınca gerekçe gösterilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, yasal gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiğinden ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamış, yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir, Ancak;

1.Sanığın adli sicil kaydında sabıkasının bulunmadığı, 4616 sayılı Kanun’un ¼ maddesi gereğince, taksirli suçtan hükmün kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine karar verildiği gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 51/1-b maddesi uyarınca sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda mahkemece bir kanıya varılıp varılmadığının değerlendirilerek, sanık hakkında hükmolunan cezanın ertelenip ertelenmemesine karar verilmesi gerekirken bu açıklanan yasal durumlar değerlendirilmeden sabıkası bulunmayan sanığın sabıkası bulunduğu biçimindeki dosya içindeki bilgilerle örtüşmeyen ve yasal da olmayan gerekçeyle verilen cezanın ertelenmemesine karar verilmesi,

2.5237 Sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden 53/1. maddesinde belirtilen hakların tamamından hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.