2. Ceza Dairesi

T U T U K L U

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.10.2022 tarihli ve 2022/68149 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 245/1, 43/1, 53, 58, 63. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/1716 Esas, 2022/1657 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a)Hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 53, 58. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b)Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan; aynı Kanun'un 116/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

c)Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan, aynı Kanun'un 245/1, 168/2, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

3.Anılan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2023/404 Esas, 2023/163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin soyut kanuni ifadelerden ibaret olduğuna, delillerin görmezden gelinerek hüküm kurulduğuna, katılanın beyan ettiği zararın fazlasının giderilmesine rağmen bu hususun dikkate alınmadığına, sanığın suçu kasten işlemediğine, katılanın herkesin göreceği yere anahtarı bıraktığına, suçun basit hırsızlık olması gerektiğine, katılanın bildirdiği 100.000,00-170.000,00 TL zararını kabul etmediklerine ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanığın, katılanın kilitli vaziyetteki evine girerek yatak odasında çekmecede bulunan içerisinde farklı renklerde 20-30 adet kehribar tespihin, adına düzenlenen Denizbank kredi kartının, adına düzenlenen tapu evraklarının, kira sözleşmelerinin, 13 adet gümüş yüzüklerin ve 17 adet çeşitli markalara ait kol saatlerinin bulunduğu çantayı çaldığı, katılanın kullanmakta olduğu hattına kartın şifresiz kullanıldığına dair mesajlar geldiği, katılanın Denizbank'a ait kredi kartından toplam 400,00 TL tutarında harcamanın yapıldığının tespit edildiği, kredi kartı ile kuyumcudan alışveriş yapılmaya çalışmasıyla ilgili kamera kaydı görüntülerinde işlem yapmak isteyen şahsın bindiği taksi şoförüne ulaşıldığı, şahsın sanık olduğunun kolluk tarafından ve taksi şoförünün teşhisi ile tespit edildiği, sanığın doğalgaz saatinin üzerinde bulunan anahtarı görüp bu anahtar ile eve girdiğini beyan ettiği, anlaşılmıştır.

2.Sanığın ikrar içeren savunması, olay yeri inceleme raporu, görüntü izleme, araştırma ve tespit tutanağı dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir. IV. GEREKÇE

A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Banka Veya Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması Suçları Yönünden

İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/1716 Esas, 2022/1657 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, konut dokunulmazlığının ihlâli ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un, Hukukî Süreç başlığı altında (2) nolu paragrafta belirtilen maddeleri uyarınca neticeten hükmolunan “8 ay hapis" ve "1 yıl 6 ay hapis ve 40,00 TL adli para" cezaları ile mahkûmiyetlere konu cezaların türü ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararına yönelik temyizlerin niteliği karşısında; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin bahse konu hükümlere yönelik temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hırsızlık Suçu Yönünden

1.Sanık hakkında mükerrirliğe esas alınan ilamda da 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle, sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 61. maddesinin 1. fıkrasına göre hakim, somut olayda; bu fıkrada yedi bent halinde sayılan hususları ve aynı Kanun'un 3. maddesinin 1.fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki yasal düzenlemeleri gözönünde bulundurarak işlenen suçun kanunî tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler. Cezanın iki sınır arasında tayin ve takdirî mahkemenin yetkisi içinde ise de, hakim bu takdir hakkını adalet ve nesafet kuralları ile sınırlı olarak kullanmalıdır. Somut olayda da Mahkemece suçun işleniş şekli, suç konusunun değeri, sanığın kastının yoğunluğu nedeniyle temel cezadan uzaklaşıldığına dair gerekçesinin yerinde ve yeterli olduğu anlaşılmakla, hükümde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanığın, suçu işlediği yerin bina niteliğinde olması nedeniyle eyleminin basit hırsızlık suçunu oluşturmayacağı, ayrıca sanığın katılanın çalınan kredi kartından yapılan harcamaya ilişkin olan zararı gidermek için istediği süre üzerine kredi kartından yapılan 400,00 TL'lik harcama ile Enpara kartından yapılan benzin harcamaları için talep edilen 700,00 TL'yi giderdiği, bu sebeple banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçu yönünden sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulandığı, katılanın çalınan eşyasının toplam değerinin 100.000,00-170.000,00 TL değerinde olduğunu ve tüm zararının giderilmesini talep ettiği anlaşıldığından, Mahkeme kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Banka veya Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması Suçları Yönünden

Sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Hırsızlık Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 19.01.2023 tarihli ve 2023/404 Esas, 2023/163 Karar sayılı kararında sanık müdafîi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.